Review: Samsung Nexus S

Vorig artikel Volgend artikel

Een unicum: tijdens de Nederlandse release van de Nexus S was op de normaal gesproken maagdelijk blanke voorpagina van Google een link te zien naar de site over hun nieuwste trots op smartphone gebied: de tweede eigen 100% Google phone. Deze Nexus is geproduceerd door Samsung, niet door HTC, dat de eerste versie voor zijn rekening nam. Hoe bevalt het “Google Puur” van de Samsung Nexus S in de praktijk?

Updates, branding en interface

Updates, branding en interface
De meest recente software van een producent kan je vaak niet op je telefoon installeren als deze “branded” is: de interface van de operator zit de firmware update in de weg. De operator heeft het toestel voorzien van specifieke content om zijn klanten optimaal van dienst te zijn, en de producent vaart ondertussen zijn eigen koers om het toestel zelf te perfectioneren. Toestellen van operators lopen zo dus snel achter op de nieuwste ontwikkelingen, en het aanpassen van de eigen interface op die nieuwste firmware kost vaak zoveel tijd en geld dat de operators het na verloop van tijd soms zelfs achterwege laten.

Zoals de operator een telefoon van eigen content voorziet om de gebruiker naar zijn hand te zetten, bouwen producenten een eigen interface op het Android platform om zich zo positief mogelijk te onderscheiden van de concurrentie. HTC gaat daar ver in met het omvangrijke HTC Sense, Samsung richt de TouchWiz interface op een wat meer efficiënte manier in, Sony Ericsson legt het accent op social media met TimeScape – zo heeft iedere producent zijn eigen visie op het gebruik van Android als platform.

P1050916

Google heeft de rollen omgedraaid, want opeens is de hardware producent zélf de vertragende factor. Op het moment dat Google een belangrijke update van het Android platform lanceert, moet de consument maar afwachten in welk tempo de producent in staat blijkt om de eigen interface op dat nieuwe platform te baseren. HTC is daar over het algemeen vlot in, bij andere producenten gaan er soms maanden overheen. Zo werd pas eind vorige maand bekend dat Sony Ericsson de Xperia X10 tóch van een update naar Gingerbread zal voorzien. Soms zal voor de producent ook meespelen dat de investering deels averechts werkt, omdat een update van een ouder toestel de verkoop van een nieuw model zal frustreren. Je maakt je klanten wel gelukkig – ook wat waard! – maar waarom zou de consument een Arc willen als de “oude” X10 ook op Android 2.3 draait?

In de praktijk heeft de consument veel meer aan het gebruikersgemak van de specifieke interface, dan aan het allerlaatste Android platform zónder die interface. Zo´n eigen interface gaat heel wat verder dan een operatorlogo en een snelkoppeling naar de homepage, maar is het resultaat van een extreem goed doordachte strategie om het de gebruiker zo goed mogelijk naar de zin te maken. En ben je als consument eenmaal verwend met Sense, TouchWiz of TimeScape dan zal Android in zijn meest pure vorm waarschijnlijk behoorlijk kaal overkomen.

P1050899

En zo komen we dan uit bij de Samsung Nexus S, de tweede telefoon die Google’s Android in zijn puurste vorm biedt. Er zijn twee essentiële voordelen aan de keuze voor een “puur Google” smartphone: direct op het moment dat Google een update naar een volgend Android platform beschikbaar stelt, kan jij ermee aan de slag: hoe cool is dat? Bovendien: de standby tijd van de Google Nexus S is opvallend goed voor een Android smartphone. Wat er niet aan extra software op draait kost ook geen energie, en dat merk je snel.

Google Puur

Google Puur
Bovenstaande kop lijkt te suggereren dat er ook “Google Melk” zou bestaan, en om die vergelijking door te trekken: in de regel maakt een interface de ervaring voor de consument wel “zoeter” ;-). Het is makkelijker met het toestel om te gaan, om met ’n simpele handeling WiFi, GPS en Bluetooth aan of uit te zetten, de berichten van je vrienden op Twitter of Facebook in een oogopslag op je homescreen te volgen, of het schermdesign van je telefoon snel aan je eigen wens aan te passen – het zijn maar drie eenvoudige van tientallen mogelijke voorbeelden van het gebruikersgemak van een specifieke interface. De Google Nexus S biedt ze “out of the box” eigenlijk nauwelijks.

P1050914

Zo mis je bij de Nexus S wat “eye candy” – iets dat er cool of gewoon mooi uitziet. Het toestel heeft vijf homescreens, en de op het toestel geïnstalleerde apps verschijnen alfabetisch gerangschikt in een soort “rolmenu” als je ze oproept. Dat menu, waarmee de apps als het ware boven- en onderin het scherm uit beeld “verdwijnen”, ziet er trouwens wél uitstekend uit. Bovenin vind je nog een notificatiebalk waarmee je aparte meldingen krijgt (gemiste oproepen, of de muziek die je luistert) in een scherm dat je naar beneden kunt “vegen”. Er zijn verder nog wat voorgeïnstalleerde widgets die je in de verschillende homescreens kunt plaatsen, en natuurlijk (live) achtergronden waarmee je het display kunt verfraaien  (waarbij die met de microben mij het best bevalt).

microben

PS. Sommige dingen liggen zó voor de hand dat je ze over het hoofd ziet. Een mooie vondst die ook achteraf nog een aparte "eye candy" vermelding waard is, is hoe het toestel reageert als je het in de slaapstand zet. Het display herinnert aan de klassieke beeldbuis: het beeld wordt als het ware snel in elkaar geperst, eindigend in een oplichtende verticale streep in het midden van het scherm. Het praktisch nut is nihil, maar het ziet er echt cool uit.

Maar verder, vergeleken met de soms enorm uitgebreide visuele toeters en bellen waarmee producenten hun toestellen uitrusten, oogt de Nexus S bijzonder basic. Voor de één zal dat een bezwaar zijn, voor de ander juist een verademing. Overigens is er wel een widget “energiebeheer” in het menu te vinden die je bovenin je homescreen kunt plaatsen om zo snel WiFi, Bluetooth, GPS, synchronisatie en de schermhelderheid te bedienen.

Als gebruiker van de Nexus S moet je dus goed weten wat er allemaal mogelijk is en wat je zelf wil, en al luidt het bekende spreekwoord “there’s an app for that” zal je die wel moeten kennen of weten te vinden in de Google Market. Voor wie exact weet wat hij nodig heeft is dat allemaal geen probleem, maar voor een nieuwkomer vormt het een uitdagende zoektocht. Die zal avontuurlijk blijken, maar misschien niet altijd het gewenste resultaat oplevert. In de Sony Ericsson Xperia Arc (Android 2.3.2) zit bijvoorbeeld een mooie widget, een soort Rolodex waarmee je snel al je foto´s en video’s op een van je homescreens kunt doorbladeren: dat bedoel ik met het soort “eye candy” dat je op de Nexus S tevergeefs zoekt (als iemand zo’n widget in de Market weet te vinden hou ik me aanbevolen...)

Terzijde: foto en video

Terzijde: foto en video
Zo komen we terloops bij een ander aspect van de tweede Google smartphone: de ingebouwde camera. Het wordt al vrij snel duidelijk zijn dat Google niet de behoefte heeft gehad om daar het allerbeste van te laten maken. De maximale resolutie is 5MP, en hoewel die lang de standaard is geweest, is dat niet meer up to date. Om het te vergelijken heb ik een aantal foto´s gemaakt met de zijn oudere broer de Galaxy S die ook van een 5MP camera voorzien is.

Hieronder vind je een aantal voorbeelden. De verschillen met de Galaxy S zijn niet dramatisch, maar met name de kleurweergave van de binnenopnamen laat bij de Nexus S wel te wensen over. Hopelijk brengt een software update hier nog wat verbetering in. Boven vind je éérst de foto's gemaakt met de Nexus S, direct daaronder die gemaakt met de Galaxy S.

IMG_20110410_1640312011-04-10%2016.41.02

IMG_20110410_1636312011-04-10%2016.37.53

IMG_20110410_1620252011-04-10%2016.21.47

Anders dan de Galaxy S beschikt de Nexus S overigens wél over een ingebouwde flits, en dat is natuurlijk een groot voordeel. Verder is het mogelijk om de Galaxy S door in het scherm te toetsen op een deel van je onderwerp scherp te stellen. De Nexus S stelt pas scherp nadat je de opnametoets (opnieuw in het display) hebt ingedrukt. Dat kost voor je gevoel extra tijd (scherpstellen moet je toch), maar je hebt vooral minder zicht op wat het toestel precies zal doen. Maar ook bij opnamen van dichtbij heb ik geen klachten over de automatische scherpstelling.

IMG_20110410_1620072011-04-10%2016.20.43

Het cameramenu van Google ziet er wezenlijk anders uit dan de verschillende interfaces die je van producenten kent, maar het werkt niet minder efficiënt. Op één uitzondering na: het eerste menu (“scherpstelmodus”) blijkt pas op het tweede gezicht véél meer opties te bieden dan aanvankelijk lijkt: die instellingen vind je als je in dat betreffende menu naar beneden scrollt, en die mogelijkheid valt nauwelijks op.

De videokwaliteit loopt ook achter bij waarmee we inmiddels verwend zijn bij de high-end smartphones: geen 720p HD opnamen, WVGA is het maximaal haalbare. Gecombineerd met de wat matige kleurverwerking van het toestel zijn de gemaakte films zelfs in de hoogste kwaliteit op z’n best matig te noemen. Een gemiste kans zou je zeggen, want mocht het maken van foto’s en video een essentiële factor in de keuze voor je nieuwe Android smartphone zijn, dan ligt de Nexus S niet voor de hand. Anderzijds: de Nexus S wordt ook helemaal niet als camphone in de markt gezet.

Back to basics; Body & display

Back to basics
Google Puur dus, en wel in de versie van Android 2.3.3. Hoe snel is dat? Binnenkort zal waarschijnlijk blijken dat de Nexus S een van de laatste high end smartphones is met een enkelvoudige processor. De LG 2X Speed is inmiddels op de markt en het is een kwestie van weken voordat Samsung zelf de spierballen laat rollen met de Galaxy S II. Beiden zijn met zekerheid een stuk sneller dan de Google Nexus S. Toch scoort dit toestel met het nieuwste Android platform zeker niet slecht – vooral met de populaire benchmark tester Quadrant Standard is er eigenlijk weinig verschil met de HTC Desire HD, maar des te meer met de Galaxy S.
1. HTC Desire HD: 1849
2. Samsung Nexus S: 1763
3. Samsung Galaxy S: 1182

Toch bevreemdt het enigszins dat zo’n nieuw toestel, met de nieuwste Android versie en een vergelijkbare processor, niet met gemak als hoogste eindigt. Overigens is in hoeverre zo´n benchmark test wérkelijk iets zegt over de souplesse waarmee je het toestel kunt bedienen nog maar de vraag: ik heb bij geen van deze toestellen last gehad van vertragingen (en wat de Galaxy S betreft wil dat zeggen: ná de update naar 2.2.1). De Nexus S werkt zonder meer echt heel erg snel en soepel en als gezegd: je kunt als eerste profiteren van iedere update die Google lanceert: ik vermoed dat dát idee alleen al toch meer gebruikers dan uitsluitend “geeks” zal aanspreken.

P1050912

Body en display
De Nexus S heeft net als de Galaxy S een volledig glanzend zwarte body met een plastic achterkant. Hoewel die opnieuw wat eenvoudig aandoet en onverminderd als vingerafdrukkenmagneet fungeert, ligt het toestel ook hier weer door de wat grotere wrijving met de huid prettig en vooral niet te glad in de hand. Het gewicht is ook aangenaam met 129 gram (iets zwaarder dan de Galaxy S van 118 gram). Wat die achterkant betreft zou het een idee zijn als Samsung een cover van een ander type materiaal zou aanbieden (hetzij als accessoire, hetzij in de doos), omdat de consument een plastic achterkant toch vaak als “goedkoop” ervaart: bied een goed alternatief en je hebt er nieuwe klanten bij.

P1050910

De curve van het toestel maakt des te sterker een gebogen indruk omdat de Nexus S – een primeur voor Google - het eerste licht gebogen touchscreen display in de geschiedenis van de mobiele telefonie biedt. Wat heb je eraan? Op het eerste gezicht niet zo gek veel, behalve dat het best bijzonder oogt. Proefondervindelijk blijkt het echter meer iets voor de fijnproevers: de meesten die ik dit nieuwe fenomeen laat zien halen toch vooral de schouders erbij op. Het feit dat het gebogen display iets beter de vorm van je gezicht volgt betekent bovendien vooral meer afdrukken op het display – dat raakt immers sneller aan de huid.

P1050903

Toch is er één aspect van het gebogen display enigszins onderbelicht, namelijk dat het een fractie beter beschermd is: leg je het toestel (al dan niet per ongeluk) “op z’n kop” op tafel of bureau, dan rust het op de uiteinden van de behuizing, en staat het display zelf iets verder van de ondergrond af.  Of het een doorslaggevend verschil is zal moeten blijken, maar het kan geen kwaad om het te constateren. Verder is me opgevallen dat zo’n gebogen scherm iets prettiger werkt als je tekst in landscape invoert. Het verschil met een helemaal vlak scherm is misschien maar klein – maar toch. In eerste instantie lijkt het licht gebogen display vooral een vormgeving die “geeks” moet aanspreken. Het is cool. Omdat het kan.

P1050913

Het displaytype is overigens “Super Clear LCD” gedoopt. Het is dus geen Super AMOLED zoals we van de Galaxy S kennen. Naar verluidt is in de VS de Nexus S wel met zo´n display uitgerust, maar de Europese versie krijgt dus een alternatief, en het is eerlijk gezegd geen moment als minder goed op me overgekomen.

Net als de HTC Desire HD, Incredible S en LG 2x Speed heeft de Nexus S een minimum aan hardware buttons: één rechts van het display om het toestel mee aan en uit te zetten (en om het uit de slaapstand te halen), en één links van het display voor hard en zacht. Samsung heeft bij de Nexus S zowel de audioingang als die voor de microUSB onderin het toestel verwerkt. Net als bij de Galaxy S vormt de antenne een verdikking onderin het toestel, waarbij die van de Nexus S nog wat forser is – ook vergeleken met Samsung’s Galaxy S heeft de Nexus S best een dikke kont om het maar eens duidelijk te stellen. Maar het toestel is zeker niet onprettig van formaat en ligt door z´n gebogen uiterlijk zelfs erg prettig in de hand.

P1050907

Het is trouwens fascinerend hoe de producenten erin slagen om iedere keer een andere volgorde aan te brengen in de vier softbuttons direct onder het display.
Bij de Nexus S koos Samsung voor Return, menu, search en home
HTC kiest standaard voor Home, menu, return en search
Bij de LG 2X Speed is het Menu, home, return en search.
Welke indeling je het best bevalt zal de praktijk leren en alles went, maar in mijn ervaring is de home button uiterst rechts onder het display net even wat ver.

Extra's & conclusie

Extra’s
Geen halszaak, maar toch wel aardig om in ieder geval even op te merken dat Samsung de Nexus S voorzag van een hele reeks nieuwe, futurische beltonen voor de telefoon en meldingen - ze lijken wel wat op geluidseffecten uit een science fiction film.

En dan zijn er nog wat aspecten die niet onvermeld mogen blijven. Als een van de eerste toestellen biedt de Nexus S “Near Field Communication” (NFC), een technologie die het in de nabije mogelijk moet maakt om snel af te rekenen met behulp van je telefoon. In de markt is het echter nog niet ingevoerd, dus het zal nog wel even duren voor je met je telefoon kunt afrekenen in de supermarkt. Ook de Samsung Galaxy S II en de Nokia C7 bieden NFC.
Dat geldt niet voor internetbellen – sinds Gingerbread kan je ook gebruik van internetbellen vanuit een SIP account. Hiermee kan je via VoIP bellen naar andere SIP accounts bellen en naar telefoonnummers. Ook de Sony Ericsson Xperia Arc draait op Android 2.3 en moet dit kunstje dus ook beheersen.
De Nexus S kan ook dienst doen als hotspot voor maximaal zes andere toestellen (smartphones, laptops, e.d.) en deze vorm van “tethering” is ook al wat langer van andere producenten bekend – geen van deze drie aspecten is met andere woorden een USP (unique selling point), maar het is wel prettig dat het mogelijk is.

P1050898

Conclusie
Wat is dan wel het USP van de Nexus S? Opnieuw: Google Puur, een opvallend lange standby tijd en een dankzij het licht gebogen display apart uiterlijk – in die volgorde.

Ik kan me goed voorstellen dat er veel gebruikers zijn die met genoegen afzien van welke interface dan ook als ze maar zo snel mogelijk kunnen beschikken over de meest recente versie van het Android platform. En niet alleen omdat het kan, maar ook omdat het platform nog lang niet uitontwikkeld is en iedere update een serieuze verbetering betekent.

Dat de Samsung Nexus S met gemak royaal een dag zonder stopcontact kan zal ongetwijfeld ook de oren spitsen van een groep die wat verder reikt dan alleen maar de kenners en tweekers. En dat gebogen display – het is eigenlijk niet veel meer dan een charmante bijkomstigheid, al biedt het als gezegd een iets betere bescherming.

Nadat ik met de Nexus S gewerkt heb begrijp ik ook beter wat het belang voor Google is: omdat je als consument niet in de watten wordt gelegd met diverse apps en widgets, maar zelf op zoek gaat naar wat de Market allemaal te bieden heeft, kom je ook andere interessante zaken tegen, en daarbij ook apps waar je best wat voor betalen wilt. Je kan de Nexus S net als z’n voorganger van HTC dus lekker precies zo inrichten als je zelf wilt, er zit geen software op die je onnodig vindt maar die je ook niet kan verwijderen. Het is een mooie schone lij om mee van start te gaan, maar dan wel een hypermoderne, en altijd makkelijk te updaten versie.

En daar lever je eigenlijk niet zo gek veel voor in, al ken ik widgets van andere toestellen die ik graag ook op de Nexus S zou zien draaien. Nog een voorbeeld daarvan: een widget die de bediening van WiFi, Bluetooth, GPS e.d. in je notificatiebalk bovenin het scherm in welk programma je ook bent beschikbaar maakt, zoals je dat bij de Galaxy S (en de LG 2X Speed) hebt. Je hoeft dan niet eerst terug te springen naar het homescreen waar de bekende widget staat. Maar goed: ook als dat niet mogelijk is, is er prima mee te werken. Ieder voordeel heeft z’n nadeel, om met JC te spreken.

Zo blijkt ook de ingebouwde camera (nog?) niet de kwaliteit te bieden die ik persoonlijk op prijs stel, maar als gezegd: de Nexus S wordt niet als camphone aangeprezen. Het is een bijzonder efficiënte smartphone, die soepel werkt en opvallend veel langer standby is dan elke andere Android smartphone die ik inmiddels heb kunnen testen. Voor het eerst kijk ook ik reikhalzend uit naar de nieuwste update van het Android platform.

Nexus%20S%20standing
Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies