Robin Mobile gooit wat knuppeltjes in het telecom hoenderhok

Vorig artikel Volgend artikel

In juni van 2013 werd Robin Mobile de zoveelste virtuele (gebruik makend van een bestaand netwerk; KPN in dit geval) mobiele operator in Nederland. Hun missie? Het (opnieuw) open breken van de mobiele markt. De tijd was er volgens Robin rijp voor. De jarenlange strategie van providers om high-end toestellen voor '0 Euro' weg te geven bij abonnementen van een paar tientjes werd langzaam maar zeker de nek om gedraaid. Hetzelfde gold voor de 'onbeperkt internet' bundels voor een tientje, of ergens in die buurt, per maand. De term 'onbeperkt' verdween en de bundels werden duurder en duurder.

Robin Mobile introduceerde, nu bijna 10 maanden geleden, weer een 'echt onbeperkt' abonnement. Aanvankelijk één sim only optie voor €39,95 per maand, maar intussen heeft Robin al drie smaken, van 29,95 tot 49,95. Nog altijd alleen 3G maar wel met onbeperkt bellen, sms'en en data. En nu vindt de provider het tijs om maar eens wat andere knuppeltjes in het telecom hoenderhok te gooien om, zoals ze dat zelf zeggen, de 'misstanden in de telecomsector aan te kaak te stellen.

Misstanden in de telecom, #1

Robin heeft zes misstanden gedefinieerd. Ze staan hieronder, en op de volgende pagina, compleet met mijn '5 cent'. Natuurlijk hoor of lees ik graag wat jullie hier van vinden.

1. Buiten je bundel gaan
Eén van de grootste misstanden is nog altijd het rekenen van exorbitant hoge tarieven wanneer klanten buiten hun bundel bellen of internetten. Mensen zijn tegenwoordig zo afhankelijk van hun mobiele telefoon dat het verschil tussen de buiten-bundeltarieven en ordinaire volksverlakkerij wel heel erg klein wordt. Welke consument zit er op te wachten dat z’n mobiele provider zijn zakken leeg graait wanneer hij iets te lang online is geweest? Net als destijds bij de vaste internetverbinding, is het allang niet meer nodig om dergelijke beperkingen aan klanten op te leggen. Het netwerk ligt er al en wanneer mensen het mobiele netwerk gebruiken waar het voor is bedoeld, hoeven er helemaal geen bundels gehanteerd te worden. En ja, misbruik moet voorkomen worden, maar daar biedt de Telecomwet genoeg mogelijkheden voor. Waarom doen mobiele providers dan nog altijd stoïcijns of hun neus bloedt?

Het is inderdaad al jaren bekend dat bellen en internetten buiten de bundel duur is, maar is dit een misstand? Goed opletten bij het kiezen van de juiste bundel zorgt er voor dat je hier geen slachtoffer van hoeft te worden. Het argument dat het 'netwerk er al ligt' gaat niet helemaal op. Providers zijn continu bezig met het aanpassen, verbeteren en uitbreiden van de netwerken. Daar wordt fors in geinvesteerd. Maar wacht, Robin Mobile heeft geen eigen netwerk dus snap ik wel dat ze dit argument noemen. Enfin, kies de juiste bundel en de 'buiten de bundel' inkomsten van providers verdwijnen vanzelf.

2. Onbruikbare snelheden
Een nieuw fenomeen is dat providers zogenaamd gehoor geven aan de oproep vanuit de politiek om de consument te beschermen tegen het overschrijden van de databundel. Beschermen waartegen? Juist, tegen de hoge buiten-bundel tarieven, een systeem dat de mobiele providers zelf in het leven hebben geroepen. Waarom bestaan deze databundels überhaupt nog? Met een datasnelheid van 64 Kbps kunnen gebruikers vrijwel niets meer doen. Een Whatsappje zal nog wel lukken, maar fatsoenlijk een mailtje binnenhalen, Facebook checken, een YouTube filmpje bekijken of een foto versturen, dat zal helaas niet lukken. Met een 64kbps-verbinding kun je tegenwoordig vrijwel niets meer en dat maakt het zogenaamd beschermen van de consument een wassen neus. Tot 2010 was het mogelijk om bij alle mobiele providers onbeperkt internet te krijgen. Waarom hebben ze dit teruggedraaid? Het antwoord daarop is vrij eenvoudig; het dichten van het lek in hun business model omdat de inkomsten van belminuten en SMS drastisch teruglopen.

Tsja, hoewel ik het helemaal eens ben met de constattering dat een snelheid van 64Kbps effectief nagenoeg hetzelfde 'aanvoelt' als de dataverbinding helemaal dichtzetten is het nu eenmaal een onvoldongen feit dat providers teruglopende omzetten uit bepaalde diensten die niet meer zo populair zijn willen opvangen met extra inkomsten uit populaire producten. Het enige dat je daar aan kunt doen is op zoek gaan naar een, voor jouw, goed alternatief of de beste aanbieding. En er is altijd wel een provider die daar op inspeelt. Ow, wacht... precies... Robin Mobile ;-)

3. Opzegtermijn van 3 maanden
Sinds 1 december 2011 geldt de Wet van Dam. Deze wet legt onder meer het stilzwijgend verlengen van langlopende contracten en abonnementen voor consumenten aan banden. Maar niet voor zakelijke klanten. En dat is vreemd. Waarom beschermt de wet alleen consumenten en niet de zakelijke gebruikers, die nu altijd een opzegtermijn van drie maanden hebben voor ze over kunnen stappen naar een andere mobiele provider? Wat is het nut van een opzegtermijn van 3 maanden? Het heeft geen enkele zin om als aanbieder je klant 3 maanden lang te gijzelen om te voorkomen dat hij overstapt. Denken de mobiele providers nu werkelijk dat een zakelijke klant in die 3 maanden ineens wel tevreden wordt?

Helemaal mee eens. Fout in de wet die zo snel mogelijk aangepast moet worden. Hoewel zakelijke klanten niet zo vaak en snel overstappen dan 'gewone consumenten' is het natuurlijk belachelijk dat er andere regels gelden voor deze abonnementen. Maar wat ik nog erger vind is het feit dat zakelijke abonnementen vaak (veel) duurder zijn voor dezelfde, en soms zelfs kleinere, bundels. Ja, je krijgt dan extraatjes zoals een gratis helpdesk, maar of dat nu zoveel uit maakt.

Misstanden in de telecom, #2

4. Contracten
Waarom worden langlopende contracten niet helemaal afgeschaft? De klant vraagt er niet om ergens een jaar lang aan vast te zitten, want dit levert hem inmiddels geen enkel voordeel meer op. De klant kan heel goed zelf bepalen of hij bij een mobiele aanbieder wil blijven of niet. En wanneer iemand niet tevreden is, dan zou hij toch de vrijheid moeten hebben om direct over te kunnen stappen?

In sommige gevallen kan een langlopend contract nog wel voordelen opleveren. Als de aanbieding goed is en er een gratis toestel bij geleverd wordt waar je op dat moment aan toe bent, dan is er niets mis met een 1 of 2-jarig contract. De provider geeft het toestel en wil natuurlijk wel zeker weten dat je die, middels een 12 of 24 maanden abonnement, weer terugbetaald. Want dat doe je feitelijk. Ook hier geldt weer dat je goed moet uitzoeken wie de beste aanbieding heeft voor jouw bel/sms/data-gedrag. Soms ben je voordeliger uit met een 'toestel+abonnement' en soms is het verstandiger een SIM Only abonnement te nemen met een los toestel (of je 'oude' telefoon nog wat langer te gebruiken). Letwel, als bij wet geregeld zou worden dat 1- en 2-jarige contracten niet meer toegestaan zijn, dan zou dat ook het einde betekenen voor de 'toestel+abonnement' aanbiedingen, toch?

5. Ondoorzichtige abonnementen
Als klant kan je niet voorspellen hoeveel belminuten, sms’jes en Mb’s je het komende jaar gaat gebruiken. Je hebt tenslotte geen glazen bol om te voorspellen wat je over 8 maanden gaat verbruiken. Maar er wordt wel van diezelfde klant verwacht dat hij die voorspelling doet als hij een abonnement afsluit. En wat te denken van de ondoorzichtigheid van al die abonnementen? Je moet tegenwoordig een rekenknobbel hebben om uit te kunnen vogelen welk abonnement het beste bij je past. Maak je op dat moment de verkeerde keuze, dan zit je er wel een jaar of langer aan vast met alle nadelige gevolgen van dien. Verbruik je minder belminuten, sms’jes of Mb’s dan heb je pech want aan het einde van de maand ben je dat kwijt. Vreemd toch? Je hebt er per slot van rekening wel voor betaald! En verbruik je meer dan je vooraf hebt ingeschat, dan mag je fors bijbetalen. Een oneerlijk systeem dat je in geen enkele sector tegenkomt, behalve bij mobiele providers. Waar is de transparantie en vrijheid waar je als klant anno 2014 recht op hebt?

Ik denk dat de meeste klanten prima in staat zijn om in te schatten welk abonnement en bundel(s) ze nodig hebben. Bovendien kun je bij vrijwel alle providers je bundel tegenwoordig maandelijks aanpassen. Dat argument van Robin gaat dus niet helemaal op. Dat providers de informatie van de verschillende abonnementsvormen en bundels beter, overzichtelijker en dus duidelijker moeten communiceren staat al jaren als een paal boven water.

6. Beroerde service en slechte dekking
Misschien is het moeilijk dit in een wet vast te leggen, of op de naleving van de wet toe te zien, maar veel mensen hebben geen goede dekking bij hun provider. Misschien is het de moeite waard om hier eens naar te kijken. Deze mensen betalen tenslotte om overal bereikbaar te zijn en overal te kunnen internetten en bellen. Mobiele telefonie is inmiddels bijna net zo'n basisbehoefte als water uit de kraan. Slechte netwerkdekking is één van de grootste irritatiebronnen onder consumenten. En willen ze daar wat van zeggen, dan krijgen ze over het algemeen te maken met een dramatisch slechte klantenservice, die ze van het kastje naar de muur stuurt en het probleem onopgelost laat. Waarom niet als consument het contract per direct kunnen ontbinden als je niet de service en dienstverlenging krijgt waar je voor betaald? En kunnen we niet een soort kwaliteitsgarantie inbouwen in de telecomwet, net zoals bij de Nederlandse Spoorwegen of de drinkwaterleveranciers? Of is dat heel veel gevraagd?

Providers zijn wel degelijk wettelijk verplicht om de gekochte netwerkfrequenties te exploiteren. Helaas is die wet inderdaad totaal ongeschikt om een goede, landelijke, dekking te kunnen garanderen. Zo geldt de regel dat de providers die een of meerdere 4G frequenties kochten binnen een bepaalde tijd een aaneengesloten gebied van minimaal 65 vierkante kilometer van '4G dekking' moesten voorzien. Dat is dus niet veel meer dan de oppervlakte van een kleine stad, ofwel een onzinnige regel. Maar goed, de providers hebben er natuurlijk wel baat bij om hun netwerken zo goed mogelijk te maken. Helaas geldt ook hier weer het principe dat het economisch wel verantwoord moet zijn om een mast bij te plaatsen. Dat geldt ook voor de NS. Ondanks dat de dienstverlening van de NS gecontroleerd wordt zijn er, om economische redenen, de afgelopen jaren toch diverse stations, en spoorwegtrajecten, opgedoekt. Nee, het is niet teveel gevraagd om echt overal mobiel bereikbaar te zijn en/of mobiel internet te kunnen gebruiken, maar het is, zoals bij veel andere diensten, een utopie om te denken dat het ooit echt voor de volle 100%, gaat gebeuren.

Ron Smeets

Ron is mede oprichter en hoofdredacteur van Mobile Cowboys. Zijn passie voor mobiele gadgets is ontstaan aan het begin van de jaren 90 en groeit nog dagelijks....

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies