Laatste momo Deel 2 met Hammersley, Green en Slavin

Vorig artikel Volgend artikel

Na de pauze gaan we verder met als eerste spreker Ben Hammersley.  En ja daarvoor werd ik door de organisatie het podium oppgetrokken om applaus te ontvangen omdat ik alle afleveringen aanwezig ben geweest en er over heb geblogd. Goed, snel terug naar de inhoud.

Ben Hammersley (inmiddels inwoner van Amsterdam) heeft het over hoe de maatschappij is veranderd. Bijna niemand zit in de politiek of is een captain of industrie. We zijn "te jong" in de zaal.

Voor 1989 was de wereld veel simpeler. De russen waren slecht en wij waren goed. Toen de Berlijnse muur viel en Duitsland weer een eenheid werd gebruikte Tim Berners Lee een webserver en niets bleef daarna meer hetzelfde. Maar in 2001 hadden we het drama van 9-11. We hadden internet maar geen eenduidige vijand zoals in de tijd van de koude oorlog. De “Godzilla van het internet” pakte alles aan, walste er over heen.  

P1080528

Hij wilde eigenlijk oorlogscorrespondent zijn, maar kreeg al snel als eerste een computer om dingen mee te doen. De hiërarchie verdween met het internet. Iedereen kon naar een oorlog gaan en er over gaan schrijven. In de internetwereld hoef je niemand om persmissie te vragen om nieuwe dingen te gaan doen. De overwinning van netwerken (zoals momo) die grote bedrijven en zelfs landen omver kunnen werpen.  Netwerken zijn sterker dan de hiërarchieën. De mensen in de zaal hier hebben een sterkere band met elkaar dan met je eigen land. Ben voelt zich sterker verbonden met iedereen hier dan met zijn vrijwel anonieme buurman in Londen. Ben gaat verder met een zaal experiment dat niet helemaal uit de verf komt. Hij gaat verder met zijn theorie dat elke generatie de generaties daarvoor bedreigt. Elke technologie bedreigt de voorgaande technologieën. 4 jaar na Mobile Monday zijn er zoveel nieuwe concepten alles is anders geworden. Een mooie entertaining preek van Ben hoewel de rode draad moeilijk te ontdekken was voor deze simpele live blogger.

Adam Greenfield spreekt over steden. Steden als enveloppen als een community voor het publiek. Hij verteld een (niet echt gebeurd) verhaal over Robert Mozes, die een van de machtigste mannen in New York was begin vorige eeuw. Hij bedacht het concept van Walkshops met zijn vrouw. Ze verkochten de walkie die mensen detecteert op zebrapaden en automobilisten daarvoor waarschuwt. Maar hij haat het ding omdat het op zichzelf staat, niet gelinkt is. Maar goed als het levens kan sparen mag je er niet tegen zijn. Of een advertentie van Nikon die met motion detection mensen fotografeerd alsof ze over een rode loper lopen. Dat is volgens Adam toch lichtelijk disrespectfull.

adam%20greenfield%20at%20momoams%2021

Bedrijven moeten zich inhouden om niet TE opdringerig te worden bij het aanbieden van persoonlijke zaken op basis van je voorkeuren en persoonlijke interesses. De waarde van de stad gaat daarmee achteruit. De bedrijven profiteren, jijzelf hebt geen toestemming gegeven en zal er niets aan overhouden. In Barcelona worden straten afgesloten door een paal in de straat die met speciale sensors kan bepalen wie er door mag, hoewel niet publiekelijk duidelijk is wat de voorwaarden zijn om er langs te mogen. Overal rukken de publieke camera’s op. Dat beperkt je vrijheid om de stad te gebruiken. De stad moet zo open zijn als een API; specs moeten gepubliceerd worden. Dus als we al in een ‘genetwerkte stad wonen’ wat gaan we er dan aan doen? Daarmee besluit hij zijn presentatie.

De laatste spreker van deze laatste momo is  Kevin Slavin. Hij gaat improviseren, anders dan zijn gebruikelijke goed voorbereidde spreekbeurten. Het alternatief van de emission theory is de imersion theory. Mensen willen graag geloven, die willen achter een visie (vision) aanlopen. Het is alleen maar natuurlijk dat we achter bijvoorbeeld Augmented Reality aanlopen. AR begon met het bouwen van machines die moesten vliegen. De bedrading was zo ingewikkeld dat er veel fouten werden gemaakt. Toen werd er een bord ontworpen waarop alle bedrading op zijn oog werden geprojecteerd. Dit was in 1990 en 1995 bij Boeing.

Voordat machines kunnen denken, moeten ze eerste leren lezen (echt?) vergelijk 1984, 2029. Dit kwam uit de film Terminator met Arnold Schwarzenegger. Bedenk wat een populariteit de tamma gotchi ooit had. Toch een stukje virtuele werkelijkheid. Of bedenk dat het makkelijk is om in geesten te geloven omdat we ze niet kunnen zien. Daar is een spel op gemaakt (papa bones) waarbij je virtueel wordt achtervolgd door een schedel in echte straten, Hij noemt meer spelletjes die steeds beter proberen om een link met de werkelijkheid te suggereren of ook daadwekelijk hebben.

P1080534

Piloten besturen raketten met hun ogen via augmented reality. Dat was een ontwikkeling van 1984 tot 2006. Piloten zijn in feite 1 grote oogbal geworden waarbij alle andere functies worden overgenomen door meer betrouwbare en snellere apparaten. Kevin heeft er toch een mooi verhaal van gebrouwen. 3 internationale topsprekers na de pauze. Wel erg moeilijk om er live een samenhangend verhaal van te maken.

Dit was de laatste spreker van het laatste Mobile Monday event. Ik heb er in ieder geval erg van genoten. Yuri van Geest gaf in een live interview on stage enige uitleg over de positieve vibes, de teamspirit, het vernieuwende wat ze steeds wilden brengen. Nieuwe sprekers, nieuwe onderwerpen etc. Whats next? Is volgens Ben van der Burg de keyquestion. Op 15 Augustus is er in ieder geval een BBQ.

De organisatoren komen nog eenmaal op t podium en worden bedankt! zie foto.

momoams%2021%20last%20farewell

Vanuit mijn positie ook een diepe buiging naar de organisatie voor 21 puike afleveringen. Geheel belangeloos. Chapeau!

foto van Adam Greenfield en de laatste zaalfoto zijn van Jöran Maaswinkel. Zie ook zijn fotostream van deze laatste Mobile Nonday hier. (andere foto's heb ik zelf gemaakt).

Chris Bannink

Reageren is uitgeschakeld omdat er geen cookies opgeslagen worden.

Cookies toestaan Meer informatie over cookies