Nieuws
04 december 2017 - Ron Smeets

Is dit het nieuwe begin van het einde voor Apple? Steeds meer hardware missers en software bugs; een jaren 90 deja-vu!

Het was afgelopen week twee keer raak bij Apple. Eerste werd een beveiligingslek in het nieuwste OS, High Sierra, ontdekt waardoor onverlaten zonder account en wachtwoord in je Mac konden binnendringen. Dat werd middels een spoed update snel verholpen. En afgelopen vrijdag, 2 december, dook een datum bug op waardoor iPhones wereldwijd, in een golf die op de tijdzones van oost (Nieuw Zeeland als eerste) naar west reed vanaf 0u15 crashten als (herhaalde) meldingen van apps binnenrolden. Voor deze irritante bug heeft Apple halsoverkop iOS 11.2 uitgerold. Heb je een iPhone? Snel updaten dan! Maar, en dat is veel verontrustender, het begint er steeds meer op te lijken dat Apple het spoor een beetje bijster is. Ik zie heel veel parallellen met het midden van de jaren 90, toen het Apple imperium nog kleiner was, maar ook op instorten stond.

Het begin van een nieuw einde?
Kijk, elke soft- en hardware fabrikant heeft wel eens last van bugs in haar producten. Zolang het software betreft, of hardware problemen waarvan de oorzaak softwarematig op te lossen is, is het meestal geen definitief probleem. Bij Microsoft zijn bugs en software updates om die te herstellen of omzeilen schering en inslag. Apple is zeker niet onfeilbaar, maar de Amerikaanse gigant had haar hard- en software decennialang veel beter op orde. Daar hing ook een prijskaartje aan, maar fervente Apple gebruikers betaalden daar grif voor. Met alle problemen die de afgelopen weken en maanden opduiken bekruipt mij een jaren 90 deja-vu. De problemen die ontstonden toen Steve Jobs vertrok brachten Apple enkele jaren daarna aan de rand van de afgrond. Het was dat Jobs op tijd terugkwam om orde op zaken te stellen en in de jaren die daarop volgde de iMac, iPod en iPhone wist ‘uit te vinden’. Drie producten die van Apple de billion dollar multinational gemaakt hebben die het nu is. Nog wel, want nadat Steve Jobs het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde (veel te vroeg) lijken de jaren 90 problemen terug te keren. En Jobs kan ze nu niet meer komen fixen!

Toen begon het bij OS7 en de PowerPC
Begin jaren 90 was Apple HET merk voor iedereen die iets met grafische ontwerpen (DTP) deed. Ik werkte toen bij een regionaal TV station met 19 uitzendstations die allemaal op een Mac II met MacOS 5.X draaiden. Dat werkte jarenlang prima, maar medio jaren 90 raakten die machines toch wel wat erg ‘outdated’. De exacte datums zou ik moeten opzoeken, maar ze zouden vervangen gaan worden door Apple PowerPC’s (foto hieronder) met MacOS 7.5 (ook wel System 7 genoemd). Ik zal jullie de details besparen, maar dat werd een ramp. System 7 was een verschrikkelijk ‘buggy’ OS dat Apple jarenlang achtervolgd heeft. De eerste versie werd geïntroduceerd in 1991 maar wij besloten toen al snel dat onze systemen op het stabiele OS 5 moesten blijven draaien. Tot we in 1995 eigenlijk niet meer anders konden dan het spul vervangen. Vervolgens heeft het nog drie jaar geduurd voordat een oplossing hadden die redelijk stabiel draaide. Inmiddels was de Macintosh G3 er, met OS 7.6. Bij lange na niet optimaal, maar het werkte. Letwel, al onze andere hard- en software was ontwikkeld voor Mac dus zomaar even overstappen naar Microsoft en Windows 95 zat er niet in. Sterker nog, er was gewoonweg geen Microsoft oplossing. Die bestond niet.

Parallellen met het eerste (1985) vertrek van Jobs bij Apple worden zichtbaar
Intussen was de hele (grafische) wereld al over Apple heen gevallen vanwege het jarenlang slepende Mac OS 7 gedoe en de PowerPC Mac’s die met de nodige hardware problemen te kampen hadden. Allebei producten die ontwikkeld waren na het eerste vertrek van Steve Jobs, eind 1985. Zes jaar na dat vertrek kwam Mac OS 7 en enkele jaren daarna de inferieure PC’s. Samen leidden de problemen, in 1996/1997 bijna tot de ondergang van Apple. In 1997 keerde Jobs terug en de rest is historie. Tot nu. En, hoe toevallig, weer in het zesde jaar na het laatste vertrek van Steve Jobs. De problemen met Mac OS 11 en de nieuwe iPhone X lijken zich op te stapelen. Natuurlijk is het nog veel te vroeg om nu al te concluderen dat Apple over enkele jaren opnieuw aan de rand van de afgrond zal staan, maar de parallellen met 1991 zijn duidelijk zichtbaar. Dat was een andere tijd en Apple is nu vele malen groter en sterker dan 26 jaar geleden, maar als we één ding geleerd moeten hebben in de afgelopen 20 jaar dan is het wel dat geen enkel bedrif ‘too big to fail is’. Wees gewaarschuwd, Apple!

Apple heeft een nieuwe Jobs nodig!
Je kunt van Tim Cook en zijn staf denken wat je wil. En ik zal ze ook zeker niet als een stelletje koekebakkers of pannenkoeken bestempelen maar het heeft er toch alle schijn van dat ze de zaken niet op orde hebben als het gaat om de ontwikkeling van soft- en hardware. Het groeiende aantal problemen met Mac OS en de iPhone van de afgelopen maanden maken dat wel duidelijk. Jobs was een control freak die zich met de, op het eerste gezicht, meest inferieure details van producten bezig hield. Soms tot grote frustratie en ergernis van ontwikkelaars, marketeers en zijn mede directieleden, maar dat was wel de manier die het Apple Team tot grootse prestaties dreef. Het zou dus zomaar kunnen dat Apple nu wederom op het punt aanbeland is dat een nieuwe Steve Jobs gewenst is. Pfoeh, en probeer die maar eens te vinden. Succes Apple!

Zoals gezegd ben ik niet de enige die het verval van Apple denkt te zien aankopen. De toekomst voorspellen blijft altijd koffiedik kijken. Het onderstaande verhaal ontving ik enkele dagen geleden van een lezer, al vele jaren een fervent gebruiker van Apple producten. Hij slaat de spijker mijns inziens vanuit een andere invalshoek ook precies op zijn kop.

Waar is Apple in hemelsnaam mee bezig?!
Door het verlies van Steve lijken ze bij Apple het perfectionisme kwijt geraakt te zijn en zich meer en meer te focussen op een Windows/Microsoft tactiek: maak een product traag zodat consumenten verplicht zijn om een nieuwe te kopen. Tel daarbij de ‘verplichte’ gratis software updates op die tot vervelens aan toe gepushed worden plus de groeiende angst welke vertragende werking zo’n update nu weer op je Mac of iPhone zal hebben. Bij mij leidt die strategie er inmiddels toe dat ik met steeds meer tegenzin de iOS en OS updates uitvoer. In de tijd van Steve waren er niet alleen veel minder updates (nodig) maar je had ook het gevoel alsof Steve de software eerst zelf een week probeerde, en nagenoeg alle bugs en andere glitches er uit liet halen, voordat de nieuwe software aan de Apple community voorgeschoteld werd.

Uiterlijk schoon tegenwoordig belangrijker dan kwaliteit?
Het lijkt erop dat Apple het tegenwoordig, in het post-Steve tijdperk, belangrijker vindt een belachelijk pand te bouwen in de hoop dat iemand niet wegrent naar Google of een anderen concurrent in die streek. In mijn optiek zouden zich moeten focussen op het terugwinnen van de voorsprong die ze jarenlang hadden. Het lijkt er op dat ze die voorsprong kwijtgeraakt zijn omdat de focus nu op andere zaken ligt. Met Steve was dit nooit gebeurd!

Voorsprong is achterstand geworden
Waar blijft het moment dat ik mijn huis volledig kan vullen en aansturen met Apple producten? Van thermostaat, tv, computerscherm tot en met de deurbel. Amazon en Google zijn volop bezig met de uitrol van een systeem waarmee je tegen ieder connected apparaat stekker kunt praten of een opdracht kan geven. Waar blijft de tijd dat Apple weer vooruit loopt qua ontwikkeling van soft- en hardware? Apple zelf lijkt zoekende te zijn en dat heeft een behoorlijk negatieve invloed op de ontwikkeling en kwaliteit. Ga terug naar de basis is mijn devies. Maak weer producten en software waar je trots op kunt zijn en waar wij, de fervente Apple gebruikers, echt op zitten te wachten. Misschien wordt Apple dan weer de leidende in plaats van een lijdende club!

Over de auteur: Ron Smeets
 
Ron is mede oprichter en hoofdredacteur van Mobile Cowboys. Zijn passie voor mobiele gadgets is ontstaan aan het begin van de jaren 90 en groeit nog dagelijks. Ooit begonnen met een KPN Autotelefoon die je per dag kon huren en via een Mitsubishi portable NMT telefoon en vrijwel elke Nokia die in de hoogtijdagen van de Finse fabrikant voorbij kwam inmiddels een fervent gebruiker (en tester) van tientallen smartphones en andere mobiele gadgets van alle mogelijke fabrikanten. Ron is in tien jaar tijd uitgegroeid tot een van de meest toonaangevende autoriteiten in de Telecom markt.